De halve van Leiden als opmaat tot de hele van Dublin

Het begon allemaal eind februari van dit jaar toen er een mailtje kwam van Frank om het tien jarig jubileum van de e-mail en voortaan ook app-groep Marathonhelden te vieren. Niet dat we tien jaar als groep actief waren geweest. Dat was maar van 2004 tot 2007 toen we met een groepje vier marathons in het buitenland liepen (Athene, Stockholm, Berlijn en Barcelona). Leuke weekenden waren dat!

En dan ligt daar opeens het verzoek om nog een keer samen wat te gaan doen. Om de cirkel rond te maken. Zelf had ik al drie jaar geen marathon meer gelopen en het lopen überhaupt beperkt tot conditietraining met loopjes niet langer dan een kilometer of 7. Dublin is het voorstel, eind oktober van dit jaar. Tja, wat moet je dan? Meegaan en niet meedoen is niet echt iets voor mij. Afijn, je begrijpt, het trainen maar weer opgepakt. Kijken of ik het nog leuk vind. Intussen ben ik wel 65 en dat is te merken. Ouder (en helaas zwaarder) betaalt zich uit in een veel tragere ontwikkeling en verhoogd risico op blessures. Dat wetend de uitdaging  wel opgepakt maar in de wetenschap dat de maanden tot eind oktober goed gebruikt moeten worden.

Zondag was de hele en halve marathon van Leiden, een goed moment voor enkelen van ons om een leiden 10-meting te doen. Leiden, de stad waar ik in 2002, dus precies 15 jaar geleden, mijn debuut op de marathon maakte, waarna er nog 30 volgden. Geen verkeerde plek dus voor een doorstart.

De dag opent met een prettig zonnetje, de verwachting is prima, niet te warm (17 graden) en weinig wind. Om 9 uur fietsen dochter Merel, die er ook bij was in Athene en nu weer van de partij is, en ik richting Leiden. Ik sla de kerkdienst in de Hooglandse Kerk over maar moet wel eerst langs de leiden2Pieterskerk die omgebouwd is tot het zenuwcentrum van de Leiden Marathon. Inschrijven, plassen, nog een banaan eten en op naar het startvak.

Terwijl we ons zo voorbereiden op de loop genieten we van de gezellige sfeer, van het grote aantal deelnemers, van de lichte spanning die er heerst onder de atleten (niet in de laatste plaats bij onszelf – heerlijk, ik hou daar altijd weer erg van) en van de vele vriendelijke vrijwilligers die zich beschikbaar stellen om dit evenement mogelijk te maken. We wisselen uit dat het niet moeilijk is om cynisch te doen over dit type massasport, maar dat dat volkomen onterecht is. Het is gewoon mooi om te zien dat al die mensen er zin in hebben en plezier beleven aan zo’n loop. En d’r is nooit gedoe of geweld. Ik kan me ook geen enkele keer herinneren dat de ME hardlopers en hun supporters met waterkanonnen uiteen moest drijven.

Het startvak beloopt een groot gedeelte van de Breestraat. Hier en daar zijn luidsprekers aangebracht. Iemand memoreert het heengaan van een prominente Leidenaar die veel gedaan heeft voor de sport en dan klinkt opeens het Wilhelmus uit de mond van één zanger. Geen idee wie het is en waar ik sta is dat ook niet te zien. Niemand zingt mee maar de man krijgt na afloop wel een spontaan applaus. Doet me denken aan de minuut stilte die de 15.000 man in maart 2004 in het startvak van de CPC-loop in acht nam om de nacht ervoor overleden Koningin Juliana te gedenken. Muisstil was het. Kippenvel.

En ja hoor, daar gaan we, met alleen al 3600 man en vrouw op de halve marathon, 2/3 mannen, 1/3 vrouwen. We gaan eerst richting Zoeterwoude. Altijd weer een gezellig dorp om imagesdoorheen te lopen. Uit 2002 herinner ik me de walm van bier en bitterballen. Misschien startten we toen later. Nu was van verleidelijke geuren niets van te merken. Daarna de polder in richting Hazerswoude, ook heel gezellig. Voor je uit een lang lint van lopers (en bij mijn tempo zitten inderdaad veruit de meesten voor mij en niet achter mij). Een prachtig parcours zo in de landelijke ruimte van het Groene Hart. In de dorpen veel mensen in hun tuin en langs de weg. Orkestjes, dj’s, speakers, ze komen allemaal langs (nou ja, omgekeerd, lopers komen langs bij hen). Leiderdorp met de prachtig aangeklede Splinterweg, tijdelijk omgedoopt in Sprinterweg. De brug over en Leiden weer in, de singels over op weg naar de Vismarkt waar de finish is. Op weg daarheen word ik ingehaald door de eerste loper op de hele marathon. Tja, het dwingt iedere keer weer grote bewondering en diep respect af als je die je voorbij gaat.

leiden5Hoewel ik echt geniet van het lopen, gaat het me niet gemakkelijk af. Ik vind het op dit moment in de voorbereiding op Dublin gewoon nog een heel eind! Ik heb genoeg ervaring om mezelf goed aan te sturen en om aardig tempovast te lopen, maar vanzelf gaat het niet. Waar anderen wandelen houd ik de gang erin. Gelukkig zijn er nog een paar maanden te gaan om te wennen aan de langere afstand. Neemt niet weg dat het een heerlijke gewaarwording is en blijft dat je lichaam zo fit is dat het dit gewoon kan. Dat stemt dankbaar.

Bij de finish ontmoeten Merel en ik elkaar weer. Waar ik 2.08 nodig had was zij in 1.31 binnen. dublin2Vierde bij de dames, tweede in haar categorie M35. Dat stemt niet alleen dankbaar maar maakt ook trots. Ook Frank deed het fantastisch met 1.28. Daryl had de dag ervoor 50 km (!) gehold, die deed niet mee. Baas boven baas, nietwaar? Marijke op vakantie, Peter herstel blessure, Claudia nu even niet. Hoe dit zij, de kop is eraf. Nog 159 dagen te gaan. Inschrijving binnen.

Met dank aan familie en bekenden voor de support onderweg!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Share
This entry was posted in Lopen and tagged , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *