Soms lees je in een weekend een paar boeken waarvan je denkt: mooi geschreven! Het eerste dat ik dit weekend las was Julia van Otto de Kat uit 2008. Een fijngevoelig geschreven verhaal over een liefde die een leven lang mee gaat en toch onvoltooid blijft, ook een leven lang. En de tragiek die dat meebrengt, bijna een vergeefs leven, dat eindigt in een zelfgekozen einde.


Het tweede was Schaduwkind van F.P. Thomése, van 2003 al weer. Mooi maar heel tragisch. Hoe je,. na de dood van je kind, eigenlijk niet meer kunt dan stamelen naar woorden en weten dat ze niet kunnen beschrijven wat je voelt.

Share